Als kind heb ik veel tijd doorgebracht bij de ouders van mijn ouders, mijn opa’s en oma’s en zowel de ouders van mijn moeder als de ouders van mijn vader hadden een boerderij.
Maar we waren vaker bij de ouders van mijn moeder, dat was namelijk een stuk dichterbij, hoe dan ook ik heb heel veel uren van mijn jeugd daar dus doorgebracht .
In deze blog gaat het over de ouders van mijn moeder, ze hadden er onderanderen koeien, varkens, schapen, kippen en een paard.
Ik heb vele mooie herinneringen aan mijn tijd op de boerderij, een van de dingen die ik nog weet was dat het aarde donker kon zijn, in welke tijd van het jaar dat was weet ik niet, ik weet nog dat ik in het donker een stukje de tuin in liep, de tuin lag voor het woonhuis.
Schuifelend, dus voetje voor voetje met het hart in de keel en niet alleen omdat het zo donker was maar ook om de geluiden.
Tegenwoordig kennen we dat niet meer, door lichtvervuiling is er nergens meer een donker plekje buiten te vinden, maar toen nog wel, en daar stond ik dan als stoere jongen, ik denk rond de 10 jaar misschien eerder misschien later maar dat weet ik niet meer.
Je zag dus geen hand voor ogen, de geluiden van de boerderij kende ik wel maar het geluid van uilen en ik weet niet wat nog meer hoorde je overdag eigenlijk nooit.
Ondanks het enge gevoel bleef ik toch heel even luisteren, om vervolgens weer het licht op te zoeken, de koeien stonden op stal en werden rond deze tijd gemolken.
We mochten al heel erg jong op de tractor rijden, nee niet over de wegen maar over het land, ik reed dan een tractor met een grote wagen en dan werden er balen met hooi op de wagen gegooid en dan mocht je dan stukje rijden want mijn Opa en oom gooiden dan de balen met een hooivork op de wagen en mijn moeder of anderen stapelden deze dan netjes op.
Dat opstapelen moest wel goed gebeuren want je wilde niet dat de boel eraf zou vallen, de dagen ervoor hielpen we met het harken van hooi waar het nodig was, zodat er mooie rijen lagen, later weren er dan balen van gemaakt.
Aardappels poten gebeurde nog met de hand, er was een simpel ding dat de gaten maakte, een gaten maker die door opa in de grond werd gedrukt en dan moest in ieder gat een aardappel gegooid worden.
Later werd dan met de greep de aardappels eruit gestoken en wij lagen dan op de knietjes de aardappels in manden te gooien, en zo waren er heel veel karweitjes waar ook wij kinderen mee hielpen, en zo rolden we langzaam maar zeker in het boeren leven, mijn vader en moeder hadden geen boer en mijn vader werkte bij een bedrijf.
Maar toch hebben we het grootste deel van onze jeugd doorgebracht op de boerderij en daar was altijd wat te beleven, in de zomer was het heel warm en de winters waren echt koud.
Knollen uit de grond trekken in de winter was geen pretje, je handjes waren ondanks de handschoenen bijna bevroren, zo koud was het en wij kinderen hielpen gewoon mee, misschien niet als super werkkracht maar toch, wij kinderen mochten altijd wel mee of ergens mee helpen.
Ik ben mee geweest naar Doetichem daar was de veemarkt en dan werd er gehandeld, ik weet nog de verkopers een grote portemonnaie hadden en deze zat aan een ketting, tegenwoordig gaat dat allemaal anders maar toen geen alles nog contant.
Als ik nu terug denk aan wat kleine dingetjes uit mijn jeugd dan kan ik alleen maar schrijven dat ik mijn jeugd zo over zou. willen doen, ik hoef er niet eens over na te denken.
Op een paar kleine dingen na dan, en dat is dat ik als kind door een hond in mijn gezicht gebeten ben, gelukkig zie je dit niet maar het is wel gebeurt en ook op de boerderij, en op de boerderij van mijn andere opa en opa ben ik aangevallen door een grote haan die zijn kippen wilde beschermen, de littekens zitten denk ik nog ergens op mijn hoofd.
Ben een keer door een pony tegen mijn been geschopt, en zo zijn er vast nog wel een paar kleine dingetjes meer maar dat mag de pret niet drukken, elk kind zou moeten opgroeien op een boerderij maar dan wel old school, je leert er werken, en respect te hebben voor de natuur.
Ondanks dat de veestapel voor 99,99% ooit word opgegeten, ik zou ook nooit boer kunnen worden, ondanks dat ik een vleeseter en kok ben.
Maar dat is weer een heel ander verhaal, ik heb een mooie jeugd gehad, op de boerderij en ik ben ondanks dat het andere tijden waren nooit iets tekort gekomen.
En daarvoor kan ik alleen maar dankbaar zijn, dankbaar voor iedereen die daar ook maar een steentje aan bijgedragen heeft, want het zijn niet alleen je ouders die je alles leren en beschermen, het zijn er velen en daarvoor mijn dank.
IKKE