Lodewijk de Ekster.

Zoals je misschien wel weet hebben Eksters een vreemde tik, en deze tik is niet iets om trots op te zijn, tenminste dat vind de schrijver van dit verhaal.

Niemand weet waar deze tik vandaan komt, maar ik denk zelf dat het in de genen zit, maar tja misschien denk jij er wel heel anders over? Aan het eind van dit verhaaltje heb jij vast ook een antwoord.
Zoveel ik weet hebben Eksters het er ook niet graag over, zelfs erover praten en schrijven doen ze liever niet. Nee Eksters houden dit liever binnen vier muren of beter gezegd binnen de wandjes van hun nest.
Kom maar even wat dichterbij dan zal ik het in je oor fluisteren. Eksters zijn namelijk kleptomanen ze stelen dus en het liefst glimmende dingetjes!
ssssssstttt niet verder vertellen he, want wie weet worden ze straks opgepakt en daar willen wij ook niet verantwoordelijk voor zijn, toch?

Nu gaat er een verhaal in de rondte over een verlieft stelletje, tja, het is een verhaaltje, maar of het waar is weet ik natuurlijk ook niet, maar de schrijver houd wel van een beetje roddelen en dus hier is wat ik gehoord heb, maar niet verder vertellen hé!

Ik moet er wel bij vertellen dat het al een tijdje geleden is dat ik dit gehoord heb.

Maar goed het was op en mistige en koude woensdag morgen nog vroeg in het voorjaar, Lodewijk zat ingedoken op de rand van een rond met mos begroeit nest.
In dit nest was Lodewijk uit zijn ei gekropen maar dat was al weer een paar jaartjes geleden.
Lodewijk was een beetje in mineur, eigenlijk was zijn stemming tot ver onder het vriespunt gedaald!
Op de vraag waarom zijn stemming onder het nul was gedaald kan ik vertellen dat het met een jonge dame te maken heeft!
Ojee!….Ja idd, maar ik zal het uitleggen…

Over een paar dagen gaat Lodewijk samen met zijn ouders naar het Jaarlijkse Ekster festival.
Alle Eksters komen dan bijeen om te vieren dat het voorjaar is dus ook de koude winter voorbij is, na zo’n koude winter word het dus hoog tijd voor een feestje!

Het is ongeveer een uurtje vliegen en dan zijn ze er, ergens boven op een grote heuvel staan in een grote cirkel twaalf grote bomen, het is een beschutte plek waar nooit iemand komt.
Op de open plek tussen de bomen lag een laag prachtig spierwit zand, deze plek is voor de Eksters een belangrijke plek en ook een beetje een heilige plek, en deze keer is er het lente feest.
Eksters en vooral de jonge Eksters vinden er vaak hun vriendje of vriendinnetje, misschien komt er van het een wel het andere, ehm en volgen er kleine ekstertjes.
Maar goed ik dwaal een beetje af! De vader en moeder van Lodewijk hadden hun uiterste best gedaan om van Lodewijk een echte Ekster te maken!
En zo voor het oog van alle Eksters was dat erg goed gelukt, Lodewijk had een prachtige blauwe gloed op zijn staart en vleugels, en het wit van zijn borst was zo wit als sneeuw.
En dan nog zijn koppie, dat was zo zwart als roet en dan heb ik het nog niet eens over zijn prachtig glimmende oogjes, oogjes die schitterden als kleine diamantjes, iets waar jonge ekster dames vast wel van door de knieën zouden gaan.
Lodewijk was echt een prachtige kerel om te zien, ik denk zelf dat er al enkele dames een beetje verliefd waren op Lodewijk, want Lodewijk is echt een Ekster uit duizenden!
Nu is het zo dat er bij Eksters niets voor niets gaat, ojee….nog een slechte eigenschap!
In het voorjaar gaan de jonge Ekster mannen op zoek gaan naar een Ekster dame, als ze een lieve dame hebben gevonden dan moeten ze  een glimmertje geven, zonder glimmertje geen dame.
Voor mooie sierraden gaan veel vrouwen door de knieën, en zo gaat dat ook in de wereld van Eksters, maar dan met glimmende dingetjes!

Onderweg naar het grote feest krijgt Lodewijk van zijn ouders nog een heel nest aan goede adviezen mee, de ouders van Lodewijk hadden nog liever gisteren dan vandaag dat Lodewijk uit zou vliegen, dan hadden ze hun nest weer lekker voor hun tweetjes.
Tja, eerlijk gezegd waren ze hem ook wel een klein beetje zat, de meeste Eksters van zijn leeftijd hadden inmiddels zelf al kinderen!
En de ouders van Lodewijk zouden ook wel kleinkinderen willen,  als dit zo doorging met Lodewijk dan kwamen de kleinkinderen er vandaag niet en morgen ook niet!
Lodewijk werd een beetje moe van deze adviezen, hij was oud genoeg om zelf te bepalen hoe en wat!
Met dat gekras van zijn ouders was hij wel een beetje klaar mee,  en het was elke keer ook nog het zelfde liedje!
Maar goed Lodewijk was verstandig en liet zijn ouders maar mooi krassen met hun schorre stemmen.
Nu zat Lodewijk op een grote tak te dromen over over Vlo!…………Vlo….mmmmm
Vlo?…nee hoor Lodewijk droomde niet over de kleine beestjes waar honden en katten zo’n hekel aan hadden, nee hoor hij droomde over Vlo, Vlo is een prachtige Ekster dame, als zij mee zou doen aan de Miss Ekster verkiezing dan zou ze zeker winnen.
Vlo was net zoals Lodewijk nog vrijgezel! nu zul jij je vast afvragen waarom Vlo, zo’n prachtige dame ook nog vrijgezel was.
Zoals ik al schreef willen Ekster dames een prachtig glimmertje anders gaat het feestje niet door, Ekster dame Vlo wil niet een simpel glimmertje… néééé, ze wil het glimmertje, het glimmerste glimmertje van alle glimmertjes!
Ojeee!, dat meen je toch niet?, tja…. en Lodewijk had dus een oogje op haar!
Lodewijk wist dat hij niet aan hoefde te komen met een klein glimmertje, hij had zijn kleine hersentjes al regelmatig gepijnigd, hoe hij toch aan het mooiste en grootste glimmertje kon komen dat er maar te vinden was? maar hij wist het niet!
Regelmatig had Lodewijk al met zijn zieltje onder de vleugels op de rand van het nest gezeten, zijn kleine hersentjes kraakte dan alsof het een oude eik was, zo’n eentje van meer dan honderd jaar oud!
En nu was hij dan samen met pa en ma op weg naar het feest en hij had nog steeds geen glimmertje het was om gek van te worden!
Misschien was het een idee om eens een gesprekje te gaan voeren met Vlo, zo zou hij er vast wel achter komen welk speciale glimmertje ze wilde!
Hummm…..eigenlijk best wel een goed idee vond Lodewijk zelf, en hoe langer hij er over nadacht des te vrolijker werd hij.
Lodewijk begon zelfs een liedje te zingen met zijn schorre en krassende stem, brrrrr
Als schrijver liepen mij de rillingen al over de rug van dit liedje maar voor Eksters was het vast prachtig!

Nu was het zover, nog een uurtje vliegen en dan kwamen ze eindelijk aan bij het voorjaar feest. Nu moet je niet denken dat alle bomen versierd zijn met toeters en bellen, nee hoor helemaal niets, nada, noppes,  geen slingers, geen vlaggetjes, nee helemaal niets!
Je zag al van verre dat er al heel wat Eksters op het feestje waren afgekomen, vanuit alle richtingen kwamen nog steeds Eksters aanvliegen!
Ach, ze waren nog te vroeg en dus zochten ze een mooie tak op om daar vervolgens keurig netjes saampjes te gaan zitten!
Nieuwsgierig keken ze in het rond, ook Lodewijk keek in het rond met zijn glimmende oogjes,  nu hoef ik jou niet te vertellen waar hij naar op zoek was, ja inderdaad hij was op zoek naar Vlo.
En het duurde niet zo heel erg lang of zijn oogjes hadden haar gevonden, meteen kreeg hij een warm gevoel van binnen, en kriebels in zijn buikje, ooooohhhh wat was ze mooi!
Nu zit jij  je vast af te vragen wanneer de muziek begint te spelen?  nu moet ik je teleur stellen, dat gaat niet gebeuren!
Nee hoor, het voorjaar feest is net een grote poel met kwakende kikker, de laatste roddels, de laatste nieuwtjes, en waar je de lekkerste hapjes kunt vinden en vast nog meer.
Er wordt wat afgekletst, de konijnen lopen al rond met worteltjes in hun oortjes, veel andere dieren zijn gevlucht, nou dan weet je het wel!
Lodewijk denkt alleen maar aan Vlo, voorzichtig is hij huppend van tak naar tak al een stuk dichterbij haar gekomen, nog een paar takken en nog een boom en dan is hij er!
Vlo zit een beetje eenzaam op een tak,  zou er deze keer een lieve Ekster komen met het juiste glimmertjes?
Het duurt maar even en Lodewijk zit in dezelfde boom als Vlo, zijn hartje bonkt achter in zijn keeltje.
Als Eksters konden zweten dan was Lodewijk nu helemaal doorweekt geweest, maar gelukkig Eksters zweten niet!
Na een paar minuten en een paar diepe zuchten besloot Lodewijk de laatste sprong te wagen!
Twee keer zuchten en hoppa daar zat hij dan naast Vlo, Vlo schrok een beetje en keek een beetje verlegen naar beneden, ook Vlo had Lodewijk al een paar keer gezien maar nog nooit van zo dichtbij!
Vlo had natuurlijk ook al gezien en gehoord dat Lodewijk een knappe ekster was met alles erop en eraan!
Vrouwen ontgaat ook helemaal niets, en ook niet bij de eksters blijkt wel, Lodewijk schraapte zijn keeltje en wilde de vraag stellen, de vraag die hij al de hele week in zijn koppie had zitten, hij had het zinnetje zelfs helemaal uit zijn koppie geleerd.
Lodewijk had er goed over nagedacht en nu was het zover, het schrapen van zijn keel ging echter niet geheel volgens plan, hij bleef er een beetje in hangen, gggggaagaga
Vlo keek omhoog om te zien wat er aan de hand was, hun blikken kruiste zich, en toen keken ze elkaar recht in de oogjes en dat deden ze langer dan eigenlijk de bedoeling was!
Vlo keek in de twee oogjes die schitterden als sterren, nee! als diamanten zul je bedoelen, en dat was waar ze al jaren naar op zoek was!

Nu is het voor de schrijver tijd dat hij zich terug te trekken je wilt natuurlijk niet tussen twee verliefde Eksters zitten te schrijven!.
Maar voordat ik een eind ga breien aan dit verhaal toch nog even het moraal.

Het gaat in het leven niet om diamanten of andere dure dingen, nee het gaat in het leven om de kleine dingen en vooral de dingen die niets kosten.

IKKE

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *