Max
Ik heb lang geleden eens een Chef-kok gehad met de naam Max, zijn eigenlijke naam was volgens mij Maarten maar we noemden hem Max en Max kwam uit Friesland.
Met hem heb ik eens een rondje om het bedrijf gerend en gelukkig was ik de winnaar!
We kregen in de keuken namelijk een nieuwe mixer zo’n hele grote, maar er was iets mis met de aansluiting, want toen Max de stekker in het stopcontact drukte kwamen er wat vonkjes uit de stekker.
Nou was Max niet bepaald een held wat elektra betrof, maar goed wie zou er niet schrikken van knetterend geluidjes en wat vonkjes?
De stekker werd uit elkaar gehaald door iemand van de TD en gerepareerd en wat later zat de gerepareerde stekker in het stopcontact en mocht Max de mixer voor de eerste keer aanzetten, tja, een voordeeltje van als je chef bent want dan mag je dit soort dingen doen net zoals een burgermeester een lintje door mag knippen.
Ik stond dit schouwspel al een tijdje aan te kijken en in deze tijd bedacht ik een leuke grap, je bent creatief of je bent het niet en ik was creatief.
Ik zou een metalen dienblad laten vallen als Max de mixer aan zou zetten, Max had een beetje de kriebels want hij was een beetje bang dat de boel weer zou knetteren, en hij dus een lel stroom zou krijgen.
Maar goed hij wilde ook niet als een bibberende wezel overkomen, dus dan moest het maar gebeuren, even een diepe zucht en tataaaa, en of je het geloofd of niet maar mijn timing was meer dan perfect, beter kon het niet(dank u)!, want exact op het moment dat hij de schakelaar omzette raakte het dienblad de grond!
De beste man schrok zich werkelijk de rambam, ik zie het nog zo voor me, hij sprong bijna door het lage plafond, haha, en tja, voordat ik het wist waren we beide aan het hardlopen om het bedrijf waar we werkten en ik liep voorop en hij er achteraan menig Fries scheldwoord vloog er om me heen, gelukkig kon ik geen Fries en nog steeds niet!
Ik was een stuk sneller dan hem, na het gebeuren bleef ik natuurlijk wel op veilige afstand, ik mocht na het rondje om het bedrijf ook nog eens naar huis, er was geen beker dus dat was dan de prijs!
Een middagje rusten was ook niet verkeerd, ik denk niet dat ik om een andere redenen naar huis mocht, nee hoor, het was de prijs voor de winnaar en dat was ik!
De volgende dag hebben we er samen om gelachen en vond hij het eigenlijk ook wel een goede grap! (bedankt)
Henk