Het leven van Ferdinand was om het maar vlot te omschrijven saai, erg saai!
Ferdinand had helemaal geen vriendjes of vriendinnetjes, nee hij was helemaal alleen, hij had geen vader, geen moeder, geen broertjes en zusjes, nee helemaal hij had helemaal niemand!
Ferdinand had geen hobby’s, geen baan, geen huis geen geld, nee helemaal niets had hij! De wereld van Ferdinand was donker erg donker zo nu en dan werd zijn wereld even in het licht gezet en dan werd het weer donker.
Ferdinand begreep niets van deze wereld hij zat de hele dag maar voor zich uit te staren in het donker of lag te slapen en dan droomde hij over een prachtige verlichte wereld met veel groen waar zijn moeder hem lange geleden over had verteld!
Maar goed we gaan Ferdinand maar eerst even voorstellen dan weet je een beetje meer.
Ferdinand was een spin hij woonde ergens in een hoekje van een toilet, hij hing daar aan een draadje of lag stil op zijn webje te dromen.
Wat Ferdinand niet wist was dat zijn leven ook aan en dun draadje hing, gelukkig had de schoonmaakster hem nog niet gezien anders was hij allang door de stofzuiger naar een andere wereld vertrokken, deze stofzuiger is een verschrikkelijk apparaat voor spinnen. Want als een spinnetje eenmaal opgezogen was dan kwam hij nooit meer terug, uitzonderingen daargelaten.
Zo nu en dan kwamen er ook een andere personen op toilet maar niemand had oog voor hem, maar een persoon keek altijd naar Ferdinand, als hij heel goed gekeken had dan had hij gezien dat Ferdinand broodmager was.
Tja, spinnen leven van vliegen en andere fladderlaars maar het was winter en dan zijn er geen vliegen of andere fladderaars. En dus kreeg Ferdinand niets te eten, gelukkig kunnen spinnen heeeeel lang zonder eten als ze maar stil blijven zitten, want dan krijgen ze ook geen honger.
Ferdinand zelf wist niet wat hem boven het hoofd hing, hij lag of hing daar maar. Langzaam maar zeker werd het voorjaar en werd het buiten warmer. Tot op een dag Ferdinand uit zijn veilige en saaie wereld geplukt, Ferdinand piepte van angst. Voordat hij het wist zat hij opgesloten in een piepkleine ruimte en even later voelde het alsof hij door de lucht zweefde.
Maar lang duurde dat niet want ineens kukelde hij door de lucht om vervolgens op een groot groen blad te belanden. Verbaast maar ook geschrokken keek Ferdinand om zich heen, waar hij was terecht gekomen vroeg hij zich af?,
Het duurde een tijdje voordat hij besefte dat hij in de wereld van zijn dromen was terecht gekomen, maar dit is de wereld die ik in mijn dromen gezien “stamelde Ferdinand” en een grote lach kwam er op zijn kleine snuitje. Enkele traantjes biggelde uit zijn piep kleine oogjes en vielen op het zachtgroen blad. Hoe lang hij daar heeft gezeten heeft weet hij niet meer maar toen er na een lange tijd ineens een lief stemmetje vroeg waarom hij huilde, werd Ferdinand rustig en hield hij op met huilen.
Ferdinand keek in twee zware glanzende oogjes en…………… om een lang verhaal kort te maken kan ik vertellen dat Ferdinand verliefd werd op Erika en dat ze samen een gezinnetje stichten en vele kinderen kregen.
En op donkere en stille avonden vertelde Ferdinand dan over zijn eenzame leven in het donker een leven dat gelukkig ver achter hem ligt.
En zoals altijd gaat in verhaaltjes leefde ze nog lang en heeeel gelukkig!
IKKE<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het leven van Ferdinand was om het maar vlot te omschrijven saai, erg saai!Ferdinand had helemaal geen vriendjes of vriendinnetjes, nee hij was helemaal alleen, hij had geen vader, geen moeder, geen broertjes en zusjes, nee helemaal hij had helemaal niemand!Ferdinand had geen hobby’s, geen baan, geen huis geen geld, nee helemaal niets had hij! […]\n","protected":false},"author":2,"featured_media":9565,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[44],"tags":[],"class_list":["post-8019","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verhalen"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8019","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8019"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8019\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9566,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8019\/revisions\/9566"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/9565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8019"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8019"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8019"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}