Een van de eerste dingen die ik moest leren toen ik begon als leerling kok bij Annink-Pot was het maken van hapjes.
\nEn ik hoef jullie niet te vertellen dat er heel veel hapjes, echt h\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9l v\u00e9\u00e9l hapjes nodig waren in de week Annink-Pot was een groot zalencentrum met veel bruiloften.
\nEen van de hapjes was het gevulde eitje gemaakt van de scharreleieren van Geert Morsink een boer uit de omgeving.
\nEen hapje waar ik na al die jaren nog een gruwelijke hekel aan heb, ik durf bijna wel te schrijven dat ik gevulde eieren haat!.
\nEr was eens een mooie zonnige dag ehm of misschien ook wel regenachtige dag in het leven van leerling Henk.
\nWe waren weer druk in de weer met het maken van hapjes zoals bijvoorbeeld de ham asperges, de harde worst met Amsterdamse ui, de toastjes met dit of de toastjes met dat, de gevuld tomaatjes en de gevulde eitjes.
\nOok deze bewuste dag stonden er weer eitjes op de mise en place lijst, ruim 100 gevulde eitjes, ach je kent het wel, eerst eieren koken, dan vloeken bij het pellen omdat ze te vers waren, wassen omdat dat zo hoorde want geel op het randje van het halve eitje mocht niet van de chef, nee dat was verboden!
\nNa het wassen kwamen ze op een droge doek te liggen met de open kant naar beneden,\u00a0 zodat ze netjes konden uitlekken.
\nBij Annink-Pot hadden ze van die mega grote aluminium platen, echt groot, en vooral voor zo\u2019n klein manneke als ik waren het giga platen, en \u00e9\u00e9n zo\u2019n plaat ik denk zo’n 50 cm x 100 Cm kwam helemaal vol te liggen met halve eitjes, reken zelf maar uit hoeveel!
\nNa dat karwei werden de eidooiers door een zeef gewreven want dat zorgde ervoor dat er geen stukjes eidooier in de vulling terecht kwamen.
\nAan het dooiermengsel werden dan allerlei ingredi\u00ebnten toegevoegd zoals bijvoorbeeld roomboter, mayonaise, mosterd en nog wat smaakstoffen. Dit werd gemengd\/opgeklopt tot er een mooi romig en smaakvol geheel was ontstaan.
\nAls dat mengsel tot tevredenheid was bereid dan werd er een spuitzak mee gevuld De eieren waren inmiddels omgedraaid om vervolgens te worden voorzien van een prachtige rozetje van dit ei mengsel.
\nDat was een heel werk!, want het moest er wel netjes uitzien! En het ging zeker niet zoals mijn moeder dat deed, want dat waren eidooiers met mayonaise, mosterd en Maggie door elkaar geprakt dat in een half ei gepropt met een lepel en klaar was Klara!
\nNee!…. we waren kok en het moest wel netjes gebeuren anders kregen we ruzie met de chef. Als alle halve eieren waren voorzien van een mooi rozetje dan kwam de garnering.
\nTja\u2026..ook dat was nogal een dingetje, priegelwerk was het, meestal kwamen er drie dingetjes op waarvan krulpeterselie er \u00e9\u00e9n was.
\nDaarbij moest wel iets van rood zoals bijvoorbeeld paprika, tomaat of radijs en soms ook viseitjes, kortom een heel tijdrovend prutswerk.
\nAls dan eindelijk de gevulde eitjes netjes naast elkaar lagen dan was je ook wel trots maar dan werd het ook de hoogste tijd om ze naar de koelcel te brengen.
\nIn de koelcel konden ze dan mooi opstijven en lekker koud worden, per slot van rekening was het een onderdeel van het koude bittergarnituur!
\nNou luitjes, zo gebeurde het dus ook op deze betreffende dag. Ik liep voorzichtig met dat grote plateau op de schouder achter naar de koelcel deze koelcel lag ook nog eens een heel eind van de keuken af.
\nIk liep de grote koelcel binnen en toen gebeurde het!!!!<\/p>\n
Maar eerst moet ik even vertellen dat de vloer pas vervangen was, de oude vloer was door de keuringsdienst van waren afgekeurd. Henk<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een van de eerste dingen die ik moest leren toen ik begon als leerling kok bij Annink-Pot was het maken van hapjes. En ik hoef jullie niet te vertellen dat er heel veel hapjes, echt h\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9l v\u00e9\u00e9l hapjes nodig waren in de week Annink-Pot was een groot zalencentrum met veel bruiloften. Een van de hapjes […]\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8180,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[44],"tags":[],"class_list":["post-7995","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verhalen"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7995","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7995"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7995\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8179,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7995\/revisions\/8179"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8180"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7995"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7995"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7995"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nEn de TD-tjes (technische dienst) leek het wel een goed idee om op de bestaande vloer Trespa platen te leggen, mooi makkelijk en snel klaar en niet duur netjes gekit met witte kit net zoals de Trespa platen, het zag er strak uit we konden niets anders zeggen. Makkelijk schoon te maken en de koelcel leek ineens ook een stuk helderder, ik zeg win win situatie!
\nMet zo’n mooie strakke vloer zouden we van de keuringsdienst van waren vast een staande ovatie krijgen!
\nMaar een van de nadelen van deze vloer was de antislip laag een antislip laag zorgt ervoor dat je met vet op de grond of vocht je niet onderuit gaat tegenwoordig moet het zelfs, maar helaas pindakaas antislip dat zat er NIET<\/strong> op!!! want daar hadden de TD-tjes helaas niet over nagedacht!
\nEen druppeltje water op de vloer en de vloer was gladder dan de ijsbaan in het Thialf!
\nTja\u2026..om een lang verhaal niet langer te maken dan nodig is\ud83d\ude09, kan ik u vertellen dat enkele ogenblikken later Leerling Henk tussen de gevulde eitjes lag, het zag er vast prachtig uit, Henk in zijn witte\u00a0 koksjasje met een takje peterselie op zijn hoofd omringt door ruim honderd gevulde eitjes.
\nEn ik wist meteen hoe een ham asperge en een stukje harde worst met Amsterdamse ui zich voelde op een mooie schaal met wit papier naast de gevulde eieren.
\nIk hoef denk ik niet te beschrijven hoe ik me voelde?
\nTen eerste moest ik de hele koelcel een beurt geven en vrij maken van ei cr\u00e8me en de restanten van de halve eitjes, en toen alles weer spik en span was begon het feestje op nieuw.
\nAch je kent het wel, eerst eieren koken, dan pellen balen dat ze te vers waren en ga zo maar door\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026<\/p>\n