Ergens achteraf in de middel of nowhere lag een klein oud boerderijtje omringt door weilanden, met aan de randen sloten met oude knotwilgen.
\nEen paar koeien liepen vredig te grazen in het weiland dat door de vele paardenbloemen geel gekleurd was.
\nNaast het boerderijtje lag de moeshof gevuld met rijen wortelen, prei, sla en andere groenten, de boerin was altijd druk bezig met het wieden van het onkruid, het leek soms wel of onkruid\u00a0 het beter deed dan de groente plantjes.
\nVoor het huis stonden vier grote leibomen deze gaven in de\u00a0 zomer verkoeling door het zonlicht tegen te houden, in een van de leibomen woonde een paartje vinken, omdat ze jongen hadden vlogen ze af en aan met de lekkerste hapjes om het jonge kroos tevreden te houden.
\nDe stallen lagen er schoon en netjes bij want als het vee in het voorjaar naar buiten ging dan kregen de stallen in het achterhuis een grote beurt, de muren werden zelfs opnieuw gewit, vaak werd de stal zomers gebruikt om de dag door te brengen omdat het daar lekker koel.
\nOok in de schoongemaakte stallen was het een drukte van jewelste, zwaluwen vlogen af en aan om de honger van hun kroost te stillen.
\nAchter het huis zo\u2019n vijftig meter verderop lag de boomgaard, talloze fruitbomen stonden in het voorjaar in bloei dan was het een grote bloemenzee van roze en witte bloesems, met veel zoemende insecten..
\nAls de peren rijp waren werden ze geschild en ingemaakt en van de appelen werd appelmoes gemaakt, en zo ging het net de pruimen en kersen ook, als er nog kersen overbleven want de spreeuwen hielden ook van de zoete en rijpe kersen.
\nElk jaar werden er veel groenten in gewekt, van witte kool werd zuurkool gemaakt en de boerenkool werd pas in de winter van het land gehaald na een de eerste vorst.
\nOp het land was nog een perceel aardappels deze werden in het najaar ingekuild, de kuil werd voorzien van een dikke laag stro en gedurende de winter werden er regelmatig aardappels de kuil gehaald voor het middag eten.
\nEr lag een laag gras op een van de weilanden te drogen dat werd straks naar binnen gehaald en diende als wintervoer voor de koeien en kalveren.
\nIn een grote schuur die ook op het erf stond was een ruimte voor het paard dat nu in een weide liep te grazen, en er was een stal voor twee varkens die vetgemest werden voor de komende winter.
\nIn oktober de slachtmaand kwam de huisslachter en dan werden de varkens geslacht, van een deel werden worsten gemaakt die op werden gehangen om te drogen.
\nEen deel van het vlees werd ingelegd in pekel of in gewekt, een volle kelder was rijkdom en nodig om de winter door te komen.
\nIn de boomgaard stond een groot maar een beetje vervallen kippenhok, de kippen liepen rond te scharrelen in de boomgaard een keer per dag werd er een beetje zaad rond gestrooid waar dan alle kippen vanuit alle hoeken van de boomgaard op af kwamen rennen om vervolgens vrolijk kakelend hun buikje te vullen.
\nEen keer per dag werden de eieren geraapt, er liepen ook wat kuikentjes rond in hun gele jasje, en zo nu en dan werd er een kip geslacht voor in de pot.
\nAan het einde van de boomgaard stond een oude bijenstal met rode dakpannen en onder het dak stonden op een verhoging van oude planken en balken een paar bijenkasten en wat oude bijenkorven.
\nAan de wanden hingen oude ramen en in de hoek stond een kastje waarin verschillende dingen werden bewaard zoals de pijp, tabak en wat imker gereedschap ook stond er een pot met bijenwas en lag er een versleten borstel.
\nHet was een drukte van jewelste, duizenden bijen die af en aan vlogen met nectar en stuifmeel.
\nDe werkbijen dikte de nectar in tot honing, twee keer per jaar werden de overvolle ramen geslingerd, de geslingerde honing werd in potjes gegoten en een groot deel van de honing werd op de jaarmarkt verkocht.
\n\u201cWat is het toch broeierig warm vandaan, Kobus\u201d
\nKobus die druk bezig was met het prakken van zijn aardappelen hoorde niet was zijn\u00a0 vrouw hem vroeg.
\nHet duurde niet lang of Dieke stelde de vraag nog een keer, \u201cWAT IS HET WARM H\u00c9!!
\n\u201cKobus schrok van de plotseling uit het niets komende luide stem van zijn vrouw en liet van schrik zijn vork in de net geprakte aardappels vallen.
\n\u201cHUHH?\u201d was het verstomde antwoord.
\nDieke die er een beetje kriebelig van werd stelde de vraag nog een keer.
\n\u201cWATTT ISS HETT WARMM H\u00c9 VANDAAAAAGG!!!\u201d
\n\u201cWat zit je dan nou te snauwen mens!\u201d zei Kobus gefrustreerd omdat hij niet snapte waarom zijn vrouw zo reageerde!
\n\u201cIk zit hier met jou te praten en jij luistert niet, mens waar zit je toch met je gedachten?
\nKobus had net de in zijn aardappelprak gevallen vork schoongeveegd met zijn niet al te fris uitziende zakdoek.
\nKobus was al weer met zijn gedachten ergens anders.
\nDieke keek naar haar man en besloot maar om de rest van de maaltijd maar te zwijgen.
\nNa het eten was het de gewoonte om even twee stoelen aan elkaar te schuiven en dan een middag dutje te doen.
\nMaar vandaag liep het een beetje anders, Kobus had namelijk haast om naar buiten te gaan, een beetje te veel haast kun je wel zeggen.
\nEn wie kent het spreekwoord niet van haastige spoed??
\nNou in dit geval paste het spreekwoord prima bij deze situatie omdat Kobus de volle dweil emmer over het hoofd zag.
\nDaardoor stapte hij met zijn voet midden in de volle emmer met steenkoud water en smakte vervolgens plat op zijn buik, het water stroomde over de grond en binnen no time was Kobus kletsnat.
\nIk zal u de waterval van scheldwoorden maar besparen, Dieke die op het moment van gebeuren in de keuken stond af te wassen snelde naar de ruimte waar Kobus nog steeds op de grond lag.
\nMan\u201d!, wat is er hier gebeurt?\u201d, vroeg ze verbaast.
\n\u201cNiets!\u201d antwoorde Kobus \u201chelemaal Niets!\u201d
\n\u201cNou daar lijkt het anders niet op mens, de hele vloer is nat en jij ligt er midden in, en dan maar zeggen dat er niets aan de hand is\u201d
\nKobus die inmiddels was opgekrabbeld betaste zijn hele lichaam, \u201cmooi niets gebroken\u201d mompelde hij en toen liep hij zonder zijn vrouw ook maar enige aandacht te geven uiterst voorzichtig naar buiten.
\nDaar schoof hij zijn voeten in de gele klompen en snelde hij kletsnat richting de oude bijenstal.
\nGelukkig was het broeierig warm anders was Kobus er vast nog ziek van geworden door zo in zijn natte plunje naar buiten te gaan.
\nBij de bijenschuur aangekomen ziet Kobus dat het een stuk drukker is dan normaal er hangen veel bijen in de lucht en bij een van de bijenkasten is het veel drukker dan normaal.
\n\u201cdacht ik het niet\u201d mompelde Kobus \u201cze gaan zwermen\u201d Kobus ging een eindje verderop op een oud bankje zitten en keek naar de lucht!
\nIn de lucht hingen duizenden bijen en het leek wel of alle bijen tegelijk de kast uit wilden.
\nDe lucht vulde zich met steeds meer bijen, het geluid was oorverdovend van al die gonzende bijen.
\nHet was een prachtig schouwspel waar Kobus met plezier naar keek, normaal probeerde Kobus een zwerm te voorkomen door regelmatig de bijen kasten te controleren.
\nBij de controle werd er gekeken of er koninginnen broed in of op de ramen zat.
\nBij een kast had hij dat ook gedaan maar een koninginnen cel laten zitten.
\nKobus wist uit ervaring dat de zwerm over het algemeen wel in de buurt zou blijven maar toch bleef hij in de buurt als hij wist dat er een zwerm kwam.
\nDe korf om de zwerm te scheppen stond al klaar en was met fris gras al helemaal schoon uit gewreven.
\nDoor de neutrale geur bleven de geschepte bijen dan met grote zekerheid in de korf, als de bijen dan in de korf zaten werden ze avond overgezet naar een kast.
\nVoor de zwerm uit werden werkbijen ingezet als verkenners die in het gebied op zoek gingen naar een geschikte ruimte, dat kon een holle boom zijn maar ook een oude bijenkorf of kast.
\nDe koningin was de belangrijkste bij van het volk zonder haar was het volk verdoemt mits er nog nieuwe eitjes gelegd waren dan konden de werkbijen door het voedsel aan te passen zelf een nieuwe koningin maken om het maar even zo te zeggen.
\nKobus zat te wachten tot hare majesteit ergens op een tak of andere gunstige plek gingen zitten dan zouden alle werkbijen om haar heen gaan zitten en ontstond er een tros, deze tros met bijen kon dan geschept worden.
\nVandaag had Kobus na alle pech geluk de zwerm ging na een tijdje aan een tak hangen, het duurde niet lang of er hing een grote trots met bijen.
\nKobus pakte zijn grote korf en hield die onder de tros met bijen met een ferme klap sloeg hij op de tak de hele zwerm viel na de klap in een keer in de korf.
\nKobus legde een plaat op de korf en draaide de korf om, toen zette hij het geheel op de grond.
\nHij legde aan een kant een klosje onder de korf zodat alle bijen die nog in de lucht vlogen zich straks allemaal bij de koningin konden voegen en dan was het volkje compleet.
\nVanavond als het donker was dan zou Kobus de bijen van de korf in een kast laten lopen, ook deze kast was met gras schoongewreven om eventuele nare geurtjes weg te halen.
\nKobus had er een paar lege kunstramen in gehangen zodat de bijen meteen aan het werk konden gaan.
\nMaar zover was het nog niet, de geschepte bijen moesten het nu verder zelf doen.
\nKobus was meer dan tevreden en kreeg zin in een bakje koffie, hij zou straks nog wel even gaan kijken hoe het ging.
\nHet humeur van Kobus was weer helemaal in orde en vrolijk neuri\u00ebnd liep hij richting de keuken.
\n\u201cHeb je de koffie klaar deerntje?\u201d vroeg Kobus met een overdreven vriendelijke toon aan zijn vrouw.
\nDieke was echter nog niet in zo\u2019n vrolijke stemming als haar man die hem aankeek met vrolijke pretoogjes.
\n\u201cAls je koffie wilt dan zet je dat maar zelf! Jij krijgt van mij helemaal niets!\u201d en ze draaide zich om, om vervolgens door de achterdeur te verdwijnen.
\nKobus bleef verbaast in de keuken staan, Kobus was het middageten en het ongeluk met de dweilemmer al weer lang vergeten.
\nNa een tijdje haalde Kobus zijn schouders op, liep naar de keuken om dan zelf maar koffie te zetten.
\nZo moeilijk kon dat niet zijn hij had het zijn vrouw wel eens zien doen dus dan moest hij dat ook wel kunnen.
\nKobus pakte de koffiepot en de bus met gemalen koffie, hij haalde het deksel van de koffiepot en pakte het schepje van de koffie.
\n\u201cTien schepjes zullen vast wel genoeg zijn\u201d, mompelde Kobus, dat is dan een schepje per kopje.
\nKobus gooide tien overvolle schepjes koffie in de pot en vulde de pot aan met koud water, oja, er moet ook nog Buisman bij, in de bus met Buisman zat een klein lepeltje, ehm ook maar tien doen dacht Kobus en hij schepte er ook nog tien overvolle lepeltjes Buisman bij.
\nNou even aan de kook laten komen en dan is het klaar mmmm, Kobus liep het water al in de mond als hij dacht aan een vers gezette kop koffie en er zat nog lekker koek in de trommel heerlijk.
\nKobus was helemaal in zijn nopjes!
\nKobus was al aan zijn koek begonnen want het zou nog wel even duren voordat de koffie aan de kook kwam en tot die tijd vermaakte hij zich wel met een groot stuk koek en de ochtend krant had hij ook nog niet uitgelezen.
\nKobus nam plaats aan de grote keukentafel waarop hij de krant openvouwde, aandachtig zat hij een artikel te lezen dat over de Varroramijt ging, en dat is een naar beestje want het is een roofmijt dat complete bijenvolken uitroeit.
\nVandaag stond er een groot artikel van in de krant.
\nKobus was aandachtig aan het lezen en zijn gedachten waren helemaal gefocust op het artikel zo gefocust dat hij zelfs vergat om zijn heerlijke koek te eten.
\nDieke die even later de keuken binnen kwam snelde naar het gasstel waar de koffie volop stond te koken en de prut al over de kan borrelde en het gasstel bevuilde.
\n\u201cKOBUSSSSS!!!!! DE KOFFIEPOT!!!!\u201d door de luide kreet van Dieke schoot Kobus rechtop met een stuk koek in de mond waar hij net een stuk wilde afhappen!
\n\u201chms hus spptte???\u201d kwam er verbaast uit zijn mond, Kobus probeerde te vragen wat er aan de hand was maar met een groot stuk koek in zijn mond ging dat niet!
\n\u201cDe KOFFIEEEE POTTTT!!!……@$#&&#&%\u201d er kwam nog een vloek achteraan, maar dat zullen we maar even weglaten!
\nDieke was boos, \u201cik maak het wel schoon!\u201d was het verontschuldigende antwoord van Kobus die snel de koek in zijn mond had weggewerkt.
\n\u201cDat is je ook geraden ook\u201d en Dieke ging boos verder met haar werk!
\nKobus haalde de koffiepot van het gas, pakte de vaatdoek om vervolgens het gasstel schoon te maken.
\nKobus die nu wel helemaal toe was aan een kopje koffie pakte het koffie zeefje een grote kop en goot de koffie door het zeefje rechtstreeks in de grote kop.
\nKobus pakte de kop koffie op en liep er mee naar de tafel om er vervolgens een scheutje melk en wat suiker bij de koffie te voegen.
\nKobus roerde de koffie tot de suiker was opgelost, echter de koffie was nog veel te warm om het zo op te drinken.
\nNa een tijdje te hebben geblazen om het af te koelen was de koffie drinkbaar, Kobus nam een grote slok!
\nMaar het mmmm effect bleef weg, de ogen van Kobus werden zo groot als het schoteltje onder zijn koffiekopje.
\nEn met een snelle beweging spuugde hij de net genomen slok met grote snelheid weer in het kopje terug, BLEHHHH gatverd\u2026.#$&#^*&$
\nDieke, die net kwam aanlopen zag het effect van Kobus koffie drink poging en barstte in lachen uit.
\nKobus die meteen na het uitspugen van de koffie zijn mond had gespoeld met water keek zijn vrouw aan en begon spontaan mee te lachen.
\nToen ze een tijdje later waren uitgelachen kwam Dieke met het voorstel om maar een nieuwe kan koffie te zetten!
\nTwintig minuutjes\u00a0 later zaten ze allebei te genieten van een heerlijk kopje koffie natuurlijk met een flink stuk koek, onder het koffie drinken vertelde Kobus van de geschepte zwerm, Dieke en Kobus was het namelijk weer koek en ei.<\/p>\n
IKKE<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ergens achteraf in de middel of nowhere lag een klein oud boerderijtje omringt door weilanden, met aan de randen sloten met oude knotwilgen. Een paar koeien liepen vredig te grazen in het weiland dat door de vele paardenbloemen geel gekleurd was. Naast het boerderijtje lag de moeshof gevuld met rijen wortelen, prei, sla en andere […]\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8533,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[44],"tags":[],"class_list":["post-7993","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verhalen"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7993","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7993"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7993\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8534,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7993\/revisions\/8534"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8533"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7993"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7993"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/henkhorck.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7993"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}