Verdriet                     

 

 

 

 

 

 

Ik heb thuis een potje,
op het potje staat verdriet.
Ik doe er vaak verdrietjes in
want als ze klein zijn, dan huil ik zeker niet.

Als er een keer iets tegen zit,
en er gebeurt iets wat ik niet wil
open ik het potje en gooi ik het erin,
ik doe het wel heel erg stil.

Maar nu was de laatste druppel iets te veel,
van al die stukjes klein verdriet kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot omhoog.

Een traan begon te rollen
Ik voelde me erg rot.
Een onbedaarlijk snikken deed me trillen overal,
ik zat echt tot mijn haren in het diepste diepe dal.

Het was met rood omrande ogen,
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.
Opgelucht keek ik naar mijn potje,
Het potje ... dat was leeg.

Dus zie ik iemand lopen?
Rode ogen en heel bedeest,
Dan vraag ik niets meer, dan weet ik.
zijn potje is pas vol geweest.

Geschreven door Arinka Linders

T.J.

Terug Naar Rijmelarij